Archive for 'MEA CULPA'

Een verloren jeugd

Het leven in de hel van het RKK gesticht de Nieuwenhof, Maastricht en clipje ‘Freedom of Love

Afgelopen woensdag 29 Mei hadden wij de opnames van de video / clip FREEDOM OF LOVE. Er was geen regen voorspelt dus wij waagden de gok want voor een hippie achtige sfeer heb je wel zon nodig…en die was er, godzijdank!

Els Mulkens de schrijfster van het boek ‘Een Verloren jeugd’, had ik uitgenodigd om deel te nemen aan deze muziek video. In de inleiding van haar boek ‘een verloren jeugd’, staat op blz 9:

De Nieuwenhof werd gerund door nonnen die behoorden tot de congregatie der Liefde. Dat ik de naam Congregatie der Liefdelozen toepasselijker vond, zal uit de gebeurtenissen die ik verder beschrijf wel duidelijk worden. (einde quote Els Mulkens)

Over liefde gesproken daar willen wij ook wel een bijdrage aan leveren beste broeders en nonnen. Naar buiten heilig, ja zo kennen we de kerk maar veel schot in verzoening zit er niet in, ze willen ook gewoon niet want er zijn immers genoeg ‘heiligen’ over. Niet iedereen is fout natuurlijk (niet allemaal hebben het nicht gewusst’) maar in het ‘tijdperk der vingertjes’, krijgen we allemaal met deze afstand / materie te maken.

Freedom of Love maar wat als je nooit te weten komt wat liefde is kun je er geen beeld van vormen wat het wel is. Are you free?

l / r Els, Lotte, Bert, Becky, Muske

De mensen die meewerkten zoals Becky Lockwood en Lotte Walda kennen mededogen en empathie voor ‘een verloren jeugd’, wanneer je jaren opgesloten zit in een gesticht of internaat. Becky en Lotte spelen de tweeling transformerend naar nu, in onze tijd. Muske de tweeling zus van Els en bezorgde echtgenoot Tom, delen liefde en voelen het. Ik dank ze allen voor medewerking aan deze clip. Ook neef Mark en Jo Mathijsen voor supporting ‘a little help from friends’, want in Maastricht bestaat dit thema niet maar voor ons…ach!

Freedom of Love al een hit in de tachtiger jaren door The Clan met Charles Dejong, Jean-Pierre Jansz, Bas Barnasconi, Matti Poels, Ludy van de Weijer, Wladimir Geels, Monique Houben, Jacky en Marjolein van Sloten, wiens laatste meegezongen heeft met haar dochter Femke in ‘Freedom of Love’!

Mijn zoon Ramon filmde het geheel en met toestemming van MU faculteit voormalig weeshuis de Nieuwenhof, kregen we toestemming / ‘freedom of love’ te filmen. Het was een zonnige en mooie dag. Ramon werkt momenteel aan editing van de footage

Binnenkort in uw (thuis) theater

De weg naar……

Ook ik weet niet meer waar de weg naar verzoening heen kwispelt. Laten we eens vanaf het begin naar de staart kijken. Kwispelt die, ja hoor in het begin kwispelen alle staarten maar uiteindelijk is de vraag ‘wat is er bereikt voor de….slachtoffers’!

Bitter weinig! Er is een monument opgericht te Roermond, met inzegening door toenmalig vicaris-generaal Hub Schnackers en met ‘1 minuut media’ aandacht volop aanwezig, die knippen en plakken als waanzinnigen en dan ben ik niet eens in beeld. Bisschop Wiertz had mij in 2010, het begin van de onthullingen seksueel geweld, als klokkenluider uitgenodigd. Wiertz kwam zelfs naar het atelier van Pierre Habets de kunstenaar van het beeld ‘de weg naar verzoening’. We hebben goede gesprekken gevoerd met deken Schreurs en de slechtziende oud-bisschop Wiertz. Hem kom ik zo nu en dan tegen in het park, groet hem als hij mij niet herkend dan fluister ik hem toe: ‘Bert Smeets’! Oei!

Ik doe geen vlieg kwaad hoor gelijk de vliegen van Jean-Paul Sartre (ik refereer aan de mis van Wiertz in de OlV basiliek te Maastricht). Het imago wat ik als recalcitrante klokkenluider kreeg opgeplakt kwam meer van ‘lotgenoten’ org. Klokk, die alleenheerschappij nastreefden in 2011. Zij zijn inmiddels opgedoekt en moeten zich stil houden om achtergronden te verhullen zoals een parlementaire enquête (onder ede) want dat zou ook de staat in gevaar brengen. Ja, kinder misbruik komt overal voor zelfs onder politici.

De weg naar…onlangs werd ik via Pierre Habets uitgenodigd om aanwezig te zijn bij de Wilhelmina Sangers Cultuurprijs, uitgereikt aan de kunstenaar zelf als waardering voor zijn bijdrage aan een uniek bronzen kunstwerk tot verzoening van kerk en slachtoffers van seksueel misbruik binnen de kerk. De naam van Mea Culpa wordt nergens genoemd, verzoening met de slachtoffers is van een andere orde. Vervolgens doen ook de zuidelijke media wat de subsidie gever (provincie) van hun gevraagd wordt: ‘laat mea culpa buiten beschouwing’!!? Zijn we staatsgevaarlijk?

#metoo, je mag er wel naar verwijzen maar dan ook naar de maandenlange onthullingen en gigantische publiciteitsgolf waar wij onderdeel van waren, de zuidelijke media en nu dus ook de nationale media weten er geen raad mee; zwijgen is a) typisch Limburg en vroom (katholiek) en b) teveel praten (typisch Hilversum). Terwijl het recentelijk collectief zwijgen over misbruik op de UvA geen link wordt gelegd met de Roomsch katholieke kerk maar wel met de willekeurige #metoo beweging. Vreemd want juist daar is sprake van een ‘soort’ collectieve doofpot. Katholiek misbruik is ook van een andere orde, een religie, en dat val je niet zomaar aan…zouden ze het toch allemaal ‘gewusst haben’ ‘!

Ik heb dus informeel met de nieuwe man in Roermond gesproken, informeel want de slachtoffers moeten uit beeld. We dragen dezelfde achternaam Smeets maar daar is dan ook alles mee gezegd. Mij bekroop het gevoel, zal wel weer op een bisschoppenconferentie afgesproken zijn, om het seksueel geweld uit het geheugen te bannen. Ik heb de bisschop gevraagd of slachtoffers hem bellen? Bisschop Smeets was eerlijk, ‘nee, dit soort telefoontjes kreeg hij niet’, maar wij Mea Culpa wel, daar wij nog steeds mensen helpen, te woord staan, die secondaire victimisatie meemaken (een tweede maal slachtoffer worden van hetzelfde delict, doordat ze zich geconfronteerd zien met negatieve sociale reacties, (onwillige) functionarissen en instanties die hen niet willen of kunnen helpen, en slopende langdurige, bureaucratische, en dure rechterlijke procedures. Het is een vriendelijke man de nieuwe bisschop maar hij doet wat van hem gevraagd wordt, bleef afstandelijk dus wij als slachtoffer-organisatie horen de ellende, achtergronden aan waar we al een decennium mee geconfronteerd worden, en de bisschop ‘weet het niet’ of komt er niet mee in aanraking! Dat is wat je noemt afstandelijk en toont het betrokkenheid? Neen, geen weg naar verzoening slechts een speelbal in een kwispelende ‘schuldvraag’ ontkenning. Mea Culpa! Kan de blinde Wiertz nog terug? Want ze zien ons niet, we zijn er niet, terwijl het is hun probleem, ik was er….informeel.

Daughters of Charity St. Vincent

De resultaten van een gruwelijk onderzoek naar een katholiek weeshuis worden deze week vrijgegeven. Het rapport onthulde de ontdekking van een massagraf met de lichamen van meer dan 400 wezen – inclusief baby’s, peuters en kinderen.

Het onderzoek, uitgevoerd door de Sunday Post en de BBC, keek in het duistere geheim van het weeshuis Smyllum Park. Terwijl het weeshuis – dat anderhalve eeuw heeft gewerkt – grafstenen op de graven van nonnen en stafleden heeft gelegd, heeft geen enkele steen of gedenkteken ooit de dood van deze 402 weeskinderen aangetroffen die werden begraven in een enkel massagraf. Net als de artikel 12 procedure van MCU wordt de waarheid niet onderzocht!

Zoals de BBC meldt, weigerden de Daughters of Charity van St. Vincent de Paul, die het huis runde, commentaar te leveren op de bevindingen.

Volgens de BBC, “Analyse van de records blijkt dat een derde van degenen die stierven op de leeftijd van 5 of jonger waren. Vierentwintig van degenen die stierven waren ouder dan 15 en de meeste sterfgevallen vonden plaats tussen 1870 en 1930. ”

De Post merkte op dat dit betekent dat “het sterftecijfer onder 1- tot 14-jarigen minstens 30 sterfgevallen per 1.000 was.” Gelijk de scheve telling van sterfgevallen van kinderen in Heel midden vijftiger jaren.

“Analyse van cijfers uit de National Records of Scotland, blijkt dat het hoogste sterftecijfer onder kinderen tussen 1 en 14 was in 1901 toen 10,4 sterfgevallen per 1.000 werden geregistreerd,” voegde het toe.

Dit betekent dat het sterftecijfer voor kinderen in het katholieke kindertehuis 300 procent hoger was dan het hoogste sterftecijfer van Schotse kinderen ooit geregistreerd.

Het onderzoek naar het massagraf begon in 2003 toen twee voormalige bewoners van het weeshuis Frank Docherty en Jim Kane zich inspanden om het ongebreidelde fysieke misbruik aan het licht te brengen dat volgens hen regelmatig bij veel van de kinderen gebeurde.

Docherty en Kane werden verteld door Daughters of Charity van St. Vincent de Paul dat hun gegevens suggereerden dat er slechts 158 kinderen waren begraven op het terrein. Docherty en Kane, die beiden eerder dit jaar stierven, vermoedden echter dat die aantallen veel hoger waren. Het BBC / Post-onderzoek bewijst dat ze gelijk hadden.

“Oh mijn God, ik heb kippenvel. Het is schokkend, “zei de weduwe van Frank Docherty, Janet, toen de Post haar de resultaten van hun onderzoek vertelde.

“Hij had jarenlang geprobeerd het juiste aantal te vinden en hij kwam nergens. Dat is ongelofelijk.

“Frank is altijd bang geweest dat er meer kinderen begraven zijn en dit is daar een bewijs van,” zei ze. “Hij zou tevreden zijn geweest dat het nu eindelijk is uitgekomen.

Analyse van de gegevens toont aan dat een derde van degenen die stierven vijf jaar of jonger waren. Zeer weinigen van hen die stierven, 24 in totaal, waren ouder dan 15 jaar en de meeste doden vonden plaats tussen 1870 en 1930.

Een van de vermoedelijk begraven mensen is Francis McColl. Hij stierf in 1961, 13 jaar oud; zijn overlijdensakte geeft aan dat hij stierf aan een hersenbloeding.

Zijn broer Eddie heeft zich tientallen jaren lang afgevraagd wat er met Francis was gebeurd. Op een gegeven moment hoorde hij dat hij door een golfclub op het hoofd was geslagen, die nu met het bewijs van de overlijdensakte tekeergaat.

Volgens het rapport kon Eddie echter geen gegevens vinden over waar zijn broer begraven lag.

“Het is belachelijk”, zegt hij. “Daar ben ik niet blij mee. Wie er ook achter zit, ik hoop dat ze met zichzelf kunnen leven. ”

Wij, de ‘engelen jongens’ van Bleijerheide hebben nooit excuses gekregen van de broeders Franciscanen omdat ze inmiddels voor de zoveelste maal op de vlucht waren geslagen, runaway to Ohio USA.

Alleen pastoor Schafraad heeft in de documentaire ‘Tussen Kathmandu en Bleijerheide’, gelijk paus Benedictus zijn excuses aangeboden. Daar konden we het mee doen in 2006 daarna verzette hij zich met hand en tand tegen beschuldigingen van seksueel misbruik. Niemand heeft iets gezien, gehoord ‘wir haben es nicht gewusst’, een veel gehanteerd argument tegen het misbruik wat op zich niets zegt over de waarheid want die wordt terzijde geschoven. Vooral door de Limburgse pers, die geen raad wist met zoveel verhalen over misbruik moesten wel reageren omdat de landelijke pers zich ermee bemoeide.

Een paar jaar later (in 2010) toen wij mea culpa opstarten bleek de ware aard van deze Franciscaanse congregatie, die de KNR lieten opdraaien voor compensaties uitgekeerd aan de slachtoffers van seksueel geweld binnen de kerk.

Typisch voor de kerk is weer de dubbele moraal: naar buiten heilig en van binnen corrupt.

Answer Me

Tientallen slachtoffers van Robert M., die in 2013 werd veroordeeld tot 19 jaar celstraf en tbs voor misbruik in een kinderopvang in Amsterdam, hebben gedragsproblemen overgehouden aan het seksuele misbruik.

Voorbeelden van gedragsproblemen zijn woede-, paniek- en angstaanvallen, incontinentie, slaapproblemen, verlatingsangst en seksueel gedrag, blijkt uit een studie van Thekla Vrolijk-Bosschaart, die hierop op 11 oktober hoopt te promoveren.

Angst voor de opvang

Sommige kinderen raken in paniek als iemand in de buurt van de billen of geslachtsdelen kwam. Andere kinderen deden seksuele handelingen na of vertoonden ‘uitdagend gedrag’, volgens het onderzoek.

 

Minister erkent fouten bij toezicht kindermisbruiker Robert M.

Veel kinderen wilden een lange tijd niet naar de kinderopvang of zelfs naar de straat waar de opvang staat. Ook durfden veel kinderen niet meer naar de kamer waar ze dutjes deden in de opvang.

Emma Kinderziekenhuis

Het onderzoek is uitgevoerd in de kliniek van het Emma Kinderziekenhuis die is geopend toen de zaak aan het licht kwam. 125 kinderen hebben, met toestemming van de ouders, meegedaan aan het onderzoek. Van 54 kinderen is zeker dat ze zijn misbruikt, bij de rest is het waarschijnlijk.

Eindelijk is er aandacht voor deze kinderen en hun problemen. Ons werd niets, nog steeds niets, gevraagd.

Overigens Anser me is mijn eerste lied dat ik schreef als 15 jarige puber…no one there’s no one!

De lange weg naar verzoening

Wij feliciteren kunstenaar Pierre Habets met de Wilhelmina Sangers Cultuurprijs 2019. Zondagmiddag 19 mei 2019 mocht Habets uit handen van de voorzitter van de gelijknamige stichting, bisschop mgr. Harrie Smeets, een cheque t.w.v. €5.000,- in ontvangst nemen.
Habets ontving deze Cultuurprijs als waardering voor zijn initiatief voor het project De weg naar Verzoening, dat omschreven wordt als hoopgevend resultaat van een openhartige samenwerking tussen slachtoffers van het seksueel misbruik in de kerk, het Bisdom Roermond en de initiatiefnemer/beeldend kunstenaar, uitgebeeld in een bronzen kunstwerk in het stadspark de Kartuis in Roermond. Habets bedankt de stichting hartelijk voor dit geweldige bedrag temeer dat daarmee de “virtuele crowdfundingreis naar Rome” gerealiseerd is. Voor achtergrond informatie gaat u naar www.dewegnaarverzoening.nl

oh ja mea culpa medewerking Anita Bosch en Bert Smeets
[ + ]