Tot op het bot (update nr 3)

Bertje, biddend voor een veilige toekomst.

Bertje, biddend voor een veilige toekomst.

Vandaag zit MCU bij JUSTITIE dan wel minister van der STEUR.

Het gaat om ‘de vergeten steunbewijzen’, die vooral bij MCU leden hebben plaatsgevonden. Onze vice-voorzitter Willem Bosch heeft daar bij de laatste hoorzitting in de Tweede kamer op aangedrongen. Deze vraag ligt in de kamer en zal politiek een vervolg krijgen. Het is dus belangrijk om druk uit te oefenen op de minister en de kamer die geen deel van de smet van het seksueel misbruik op haar gericht wil zien. Dit en meer MCU nieuws zijn interessant omdat ze de weigering blootleggen van de congregaties, het aantal slachtoffers van Deetman’s onderzoek tussen de 10.000 en 20.000 gevallen van misbruik in tegenstelling tot de priester(s) / kloosterlingen die niets hebben gezien, gehoord dan wel toegegeven dat misbruik heeft plaats gevonden. In de archieven kwestie is ons standpunt duidelijk….naar het Rijksarchief en met onafhankelijke onderzoekers (niet aangesteld door de RKK).

Wat betreft de privacy is geheel gewaarborgd voor de daders want zij zijn immers al in het Deetman onderzoek geanonimiseerd.
Voor mij kan dit geen volledig beeld weergeven en dienen tot ‘wetenschappelijk’ onderzoek daar slechts een helft van het gebeuren onderzocht is.
De pedofiele (schaduw) kant van een deel van de geestelijkheid laat zich niet zien ondanks de eeuwenoude roep ‘laat de kinderen tot mij komen’!
Voor mij is het wetenschappelijk belang dan ook afgebladderd, ook wanneer de keuze voor de wetenschappers alleen door de kerk wordt gedaan.
Wij als slachtofferorganisatie willen betrokken worden in de keuzes voor wetenschappers en hun onafhankelijkheid scherp in het vizier houden.
fanclub
Zaak is dat ‘het Lanting dossier’ (procureur-generaal) benoemt wordt, een keten van beloftes door politie en OM, een poging van het OM om ons een beetje te erkennen. Tot op de dag van vandaag is met de aangiftes van onder meer ondergetekende, niets mee gedaan.
Waar wij de andere organisaties op willen wijzen is het dossier Lanting, we zijn vaak solidair met Klokk / Vpkk maar op het moment dat wij nieuwe dossiers naar voren brengen, komt er geen reactie. Steunbewijzen worden versjachert en artikel 12 wordt ons, achter de ruggen van politie te Heerlen, ontnomen. Een open wond in de procedures zoals aangeven door MCU leden / bestuur die niet erkend zijn, noch onderzocht.

De kerk heeft en had een passieve houding ten opzichte van daders dus als er een nieuw meldpunt zou moeten komen is het deze keer voor de dader(s) organisaties want wat weten wij na al die jaren van hun kloostergemeenschappen, goed afgeschermd met gesloten archieven en zonder verhalen. De oral history zal toch van twee kanten moeten komen om een volledig beeld te krijgen van deze grootste naoorlogse sex-crime in de Nederlandse geschiedenis.

verjaard

verjaard

Ook willen wij wijzen op het kunstwerk van Pierre Habets. Het is echt een gotspe / theater rond dit kunstwerk ‘de weg naar verzoening’. Of ik moet constateren dat er geen weg naar verzoening is of het bisdom Roermond is weer in slaap gesukkeld na het seksueel misbruik debacle, nu niemand meer moeilijk doet over dit onderwerp. Het kunstwerk had er al lang moeten staan, echter men heeft geen haast nu de publiciteit gedempt is rond het misbruik. Wordt dus tijd voor een eigen ‘inzegening’ van het kunstwerk.

Duidingen der dingen

Wanneer psychologen proberen om experimenten van hun collega’s opnieuw te doen, krijgen ze zes keer op de tien een ander resultaat. Soms zelfs een tegengesteld.

In Science, een van de meest gereputeerde vakbladen uit de wetenschap, melden 270 psychologen dat ze de jongste drie jaar honderd onderzoeken, allemaal gepubliceerd in drie van de hoogst aangeschreven bladen uit hun vakgebied, hebben overgedaan. Vaak in samenwerking met de originele auteurs.

De resultaten waren nogal ontluisterend: slechts 39 procent gaf onweerlegbaar hetzelfde resultaat. Alle originele onderzoeken (op 3 na) hadden een ‘beduidend’ resultaat: met een klassieke statistische berekening (de ‘P-waarde’) konden ze aantonen dat er minder dan vijf procent kans was dat hun metingen aan toeval waren te wijten. Toen ze herdaan werden, bleken er slechts 36 van de 100 nog beduidend. Een dozijn sprak de originele resultaten zelfs tegen.

Drie mogelijke oorzaken

De speurders zien drie mogelijke oorzaken. Ofwel speelden er meer factoren mee dan de onderzoekers beseften, en is de verklaring voor wat ze zagen ingewikkelder dan degene die ze gaven. Ofwel hadden ze gewoon pech – de spreekwoordelijke ‘vlieg op de lens’. Ofwel waren hun resultaten slechts bij toeval beduidend, en zou dat gebleken zijn als ze langer en grondiger hadden gemeten. Iets wat de auteurs van het Science-artikel trouwens zelf ook overkwam. In november 2013 vertelden ze aan de redactie van het blad Nature dat het wel mee leek te vallen met het psychologisch onderzoek: van de eerste dertien onderzoeken die ze overgedaan hadden, zaten er tien goed.

Say yes with your eyes shut

Sidonia 2De afgelopen weken ben ik voornamelijk bezig mijn fysieke en cognitieve skills te verbeteren. Dank zij de deskundige en vriendelijke hulp van tal van therapeuten op Adelante (Hoensbroek/ Heerlen) schiet het eindelijk op. In het begin van mijn crash was ik tal van herinneringen kwijt. Zoals het feit dat mijn zoon Ramon getrouwd was met Jody. Ik wist dat hij een vriendin had en zelfs dat zij Jody heet maar ik was verbaasd over het huwelijk waar ik ogenschijnlijk niets meer van wist. Een gevolg van zuurstofgebrek in de eerste minuten van de hartstilstand. Nu heeft Ramon me een detail verteld van het huwelijk op Chateau Neerkanne, niet ver van waar ik woon en alles kwam terug in de zelfde snelheid als het verdwenen was.

Nu is het leven kleiner geworden, dichter bij mezelf met voornamelijk therapieën, een dagindeling waar je van de ene afdeling naar de ander holt voor cognitieve test, loopbanden, fitness en wordt je in de gaten gehouden in de keuken door Veerle (een schatje) en wordt er gekeken of je al in staat bent tot veilig koken. Noodzakelijk voor vrijgezellen types als ik die zes dingen tegelijk willen doen. Op vaste tijden loopt de kantine vol, een tafel voor de meeste rolstoel patiënten en de ander voor de gevorderden die niet lang zullen blijven. ’s Avonds trekt iedereen zich terug op hun kamer, gaat vanzelf want iedereen is moe en wil TV kijken ook al is er geen ruk op. Ik kijk uit naar de weekends, terug naar een ‘normaal’ leven om in de stad te zijn of door het park te dwalen, bokken die recht op staand uit de bomen eten, krijsende pauwen en herten met hun neuzen in het gras. Normaal leven als je het gewend bent om inkom studenten maf verkleed tegemoet te komen of een andere groep studenten allemaal gebogen over hun iPhone. Je vraagt je af hoe zijn contact moeten maken met toekomstige vrienden dan wel vriendinnen.

Zo’n revalidatie opname voelt als een geëngageerd huwelijk. Je voelt je liefdeloos maar al gaande krijg je meer waardering voor het personeel dat af en toe behandelt wordt als loopeenden maar goed sommige regels zijn kinderachtig en natuurlijk ben je niet thuis waar je voor de TV je avondeten nuttigt. Het goede nieuws is dat ik 27 Juli ontslagen wordt,  going home….na 17 mei de dag van de crash en zonder de hulp van mijn vrienden had ik het niet gered…dank Ramon, Jody voor de geweldige hulp, Jesse de Haas die me iedere dag bezoekt; Judith (van Egten) die de was doet, Nop immer op de achtergrond maar stond volledig klaar om me te steunen, dan Judith die van Mats en Sebastiaan, Paul mijn broer en Ramon / Jody aan mijn coma bed, Marie-José-André, buurman Jim die op mijn katje past, bestuur MCU Corrie en Leo, Willem en Anita, de hopjes van Aniek, Jo Linssen op de fiets naar Adelante, Ed op zijn motor, Remy, André Koppen en zijn vrouw, Paul Bogers, dank aan het personeel, therapeuten Adelante en kaarten van minister van der Steur, Micha de Winter, dhr. Deetman, Willy Langeland (voorzitter adviesraad), kardinaal Eijk, Wil de Jong (incluis vijf cd’s van Buddy Guy) tekeningen van de kinderen van Judith Joep en Coco, het halve weekend met Esther, het toekomstige weekend met Patty alle FB reacties, e-mails mijn dank is verpletterend…en weet u wat bizar is…..ik leef!

Bert road desolate

Hallo vrienden

Het kunstwerk De weg naar Verzoening door Pierre Habets

Het kunstwerk De weg naar Verzoening; Pierre Habets

Na twee maanden revalidatie kom ik langzaam weer als mens te voor schijn. Ik heb jullie allen gemist en ben aan de betere hand. Ben nog steeds erg moe maar met hulp van vrienden, familie als mijn zoon Ramon en zijn vrouw Jody, Judith en Judith mijn vertrouwde vriendenkring is hun steun essentieel geweest bij mijn herstel. Jesse komt iedere dag meestal met Jules en rijdt mij overal naar toe; het helpt zulke steun dus ik ben gezegend met jullie. In het begin wist ik niet wat gebeurd was, ik kwam na een aantal dagen uit coma en later heb ik de verhalen gehoord wat me is overkomen. Gewoon neergevallen in de boekhandel in de Dominicaner kerk. Hartstilstand. Mijn broer Paul stond naast me dus ik ben vrijwel meteen geholpen naar ziekenhuis gebracht en nu na weken belandt in Adelante (Hoensbroek) waar ik veel therapieën onderga; ze zijn zeer alert hier en het herstel verloopt uitstekend.

Ik denk aan mijn bestuursleden MCU en aan allen die de strijd met ons zijn aangegaan. Ik moet een klein stapje terug doen, ik heb het Ramon beloofd en we zien wel hoe wij de komende weken een weg vinden. Ik blijf van jullie houden.

MCU Update

Wij hebben beloofd iedereen van dit blog regelmatig op de hoogte te houden over de gezondheidstoestand van Bert. Na een lange ziekenhuis opname is Bert net voor het afgelopen weekend opgenomen in een revalidatiecentrum om verder te werken aan zijn herstel.

Wij willen iedereen mede namens Bert en de familie heel hartelijk danken voor alle belangstelling in welke vorm dan ook.

Hartelijke groet,

 

Bestuur MCU

Corrie en Leo Bel

Willem en Anita Bosch

[ + ]